potojae 的个人资料หน้ากากแสงจันทร์照片日志列表更多 工具 帮助

หน้ากากแสงจันทร์

สะบายดี่ เมืองไทย
第 1 张,共 24 张

spatula potojae

职业
地点
兴趣
ผมเป็นบัณฑิตจบใหม่
ที่ใฝ่ฝันการค้าขาย
ฉันจะค้าจนชีวาวาย
ถ้าไม่ตายก็จะขาย ตลอดไป

Clock

正在加载...

Windows Media Player

2月17日

อ้างถึง"ชาติ"

ครั้งหนึ่ง ชาติ (คำพิพากษา, เวลา) เขียนเกี่ยวกับร้านหนังสือในห้างลงหนังสือสีสัน (Season) (รวมเล่ม..เปลญวนใต้ต้นนุ่น) ในแง่มุมด้านหนึ่ง ที่อยากส่งเสริมร้านหนังสือนอกห้าง... Potojae เห็นด้วยอย่างยิ่ง
 
เย็นวันนี้หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการทำงาน รางวัลของวันนี้ ไปกินสุกี้ที่ โลตัส ดีกว่า อีกเหตุผลหนึ่งเพราะเลี้ยงวันเกิด someone
 
หลังจากปล่อยให้คนในครอบครัวเข้าไปในร้านก่อน ปลีกวิเวกไปร้าน SEED อ่อ SE-ED
 
ชอบบรรยากาศทุกครั้งที่เข้าร้านหนังสือ ชอบบรรยากาศที่คนเดิน คนยืน....อ่านหนังสือ
 
หากไฟฉายเป็นอุปกรณ์ฉุกเฉินในยามไฟดับ  การอ่านหนังสือย่อมช่วยส่องสว่างให้ได้เช่นกับยามปัญญาดับ
 
ย้อนกลับมานึกถึง ชาติ การอุดหนุนร้านหนังสือยักษ์ใหญ่ในห้างเหล่านี้ อาจจะส่งผลเสียอย่างที่เขาเขียนเอาไว้ก็ได้ อยากรู้ว่าเป็นยังไง..ไปหาอ่านเอง อุดหนุนคนไทยกันหน่อย
 
แต่ ในความเป็นจริงแล้ว ตอนนี้เราเดินทางมาไกลกว่าปัญหาที่ชาติเคยวิตกแล้ว เราเลยจุดนั้นมาแล้ว
 
ทุกวันนี้ ร้านหนังสือในสมุทรสงคราม ถ้าไม่นับรวมร้านที่ขายยกแผง แทบหาร้านหนังสือที่อนุญาตให้ยืน..แช่...อ่าน และมีหนังสือหลากหลายได้เลย ไม่มี
 
อย่างน้อยข้อดีของร้านหนังสือติดห้าง ก็ทำให้คน หลายๆ คนที่ไม่รู้จะทำอะไร แวะเข้ามา นั่นคือข้อดีของมัน
 
แต่ มันก็เหมือนกับว่าถ้า วันหนึ่ง เรามีร้านอาหารเหลือเพียงร้านเดียวในโลกนี้ เขาจะทำอะไรให้เรากิน เราก็ต้องกิน ถูกต้องไหม???
2月8日

ไม่มี

ไม่มี
ไม่มี
ไม่มี
ไม่มี
ไม่มี
ไม่มี
ไม่มี
ไม่มี
ไม่มี
ก็มันไม่มี
1月9日

เมื่อไหร่?

เงียบๆ เหงาๆ อยู่ 2-3 วันแล้ว ช่วงนี้ตลาดสดกลายเป็นตลาดสลดไปจนได้ บางวันก็มีความคิดเพลินๆ อยากไปดูหนังที่มาบุญครองเหมือนกัน ก็มันว่างเอามากๆ นี่หว่า แต่ในใจก็ไม่อยากใช้จ่ายให้มันสิ้นเปลืองนัก เพราะว่าช่วงนี้ต้องเก็บเงินเอาไว้ใช้สำหรับ Trip กลางปี ดังนั้นช่วงนี้จึงได้นั่งมากกว่ายืนทำขนม เฮ้อ ของขายไม่ค่อยดี ไม่ค่อยมีอารมณ์ทำขนมเลยว่ะ

ตอนนี้ไม่ได้เจอเพื่อนสมัยเรียนเลยว่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าแต่ละคนเป็นไงบ้าง ไม่รู้ว่าไอ้โยหายจากรถล้มหรือยัง? ไอ้นิคจะยังหน้าแกเหมือนเดิมหรือเปล่า? ไอ้อิ๋วมันล้างรูปตอนไปเที่ยวลาวหรือยังวะ? ไอ้บีนทำงานใหม่เป็นไงมั่ง เจ๊น้อยมันลืมกรูหรือยังวะ? ไอ้นิวเป็นไงมั่ง? ไอ้ปิ๊กมันจะกินน้ำพริกที่บ้านอีกป่าว? เล็กจะโทรมาเล่าอะไรให้กรูฟังอีก? เมื่อไรจะเจอมรึงวะแอมป์? แก๊งค์แมงหวี่ไปอยู่ไหนกัน? พี่เม่นลืมโออิชิผมยังอ่ะ? ไอ้เหี้ยกอล์ฟอย่าลืม GTO กรู ฯลฯ หลายๆ คำถามที่อยากถามเมื่อเจอกัน แต่....

ไม่รู้เมื่อไรจะได้เจอกันเนอะ????

1月7日

Life in a day

ตื่นเช้า 6.30 น. ล้างหน้า แปรงฟัน ไม่อาบน้ำ หนาวววว ข้ามฝั่งมาขึ้นรถไปแม่กลอง ถ้ามีของต้องเอาไปขายก็ต้องหิ้วไปด้วย
7.00 น. ถึงร้าน เอาของวางขายหน้าร้าน เรียงขนม เริ่มตอกไข่ใส่ถังเอาไว้ แวะ break กินโอวัลตินกับปาต๊องโก๋ 2 ตัว จากนั้นกลับมาจอกไข่ต่อ ชั่งแป้งกับน้ำตาล
8.00 น. เริ่มปั่นขนม ล้างกะทะ อ้าว!!! ร้านโจ๊กลุงเบิ้มไปแล้ว เอาโต๊ะออกวางขายน้ำพริกหน้าร้านแม่ได้ เรียงขนมกับน้ำพริกหน้าร้านแม่ จากนั้นเริ่มกรอกน้ำพริกเผาเจ้าอร่อยของเราเอง
8.45 น. ติดไฟตู้อบ เอาแป้งที่ผสมแล้วขึ้น อบขนมได้
9.00 น. ผลัดกับพ่อ พักกินข้าวเช้าก่อน
11.00 น. คว้าเงิน 2 บาท ไปเข้าห้องน้ำก่อน
13.00 น. กินข้าวกลางวัน
14.00 น. เลิกงาน เฉพาะอบขนม ที่เหลือเป็นเวลาขาย เปลี่ยนตำแหน่งงานจากคนทำขนมเป็น เซลล์
18.00 น. เก็บแผง กลับบ้านดีกว่า
 
19.00 น. อาบน้ำ กินข้าว เล่นคอม ดูบอล ดูละคร ตอนนี้ติดดั่งดวงหฤทัยเอามากๆ
 
22.00 น. นอน
12月25日

จากพูกระดึงถึงพูสี 1

ขอบอกว่าตอนนี้ขี้เกียจเอามากๆ เพราะตั้งแต่กลับมาจากลาวเที่ยวนี้ก็ทำงานอย่างจริงจัง และเพิ่งไปทำธุระที่พิษณุโลกมา และก็กลับมาทำงานต่ออีกแล้ว เฮ้อ เหนื่อยโว้ย ทริปเดินทางสุดโหดล่าสุด เป็นการเดินทางจากยอดพูที่หลายๆ คนคงเคยไปกันแล้วไปถึงยอดพูใจกลางเมืองหลวงพระบาง เมืองมรดกโลก ที่หลายๆ คนอยากไปสัมผัส การเดินทางครั้งนี้เริ่มต้นจากไอ้อิ๋วที่ริอยากไปเที่ยวหลวงพระบาง และเหน็บเอากรูไปเป็นเพื่อนด้วยซะอย่างงั้น กรูก็ใจง่ายไปกะมันซะด้วย การเดินทางของกรูเริ่มที่จุดกางเต็นอุทยานแห่งชาติพูกระดึง เวลา 7.30 น. แต่เพียงผู้เดียว ส่วนอิ๋วนั้นปล่อยให้กรูล่วงหน้าลงพูไปก่อน ส่วนมันจะตามมาที่หลัง หลังจากใช้ความพยายามเป็นเวลา 4 ชั่วโมงกว่า กรูกะไอ้อิ๋วก็ลงมาถึงพูกระดึงก่อนเที่ยงจนได้ (อิ๋วลงมาถึงก่อนทั้งที่มันลงมาที่หลัง 5555) ลงมาถึงตีนพูแล้ว คราวนี้จากแผนที่วางไว้ จะไปขึ้นรถที่ตัวเมืองเลย แต่หลังจากสอบถามคนพื้นที่แล้วได้ความว่าถ้าจะไปหนองคายให้ไปขึ้นรถที่อุดรธานีดีกว่า ไอ้เรามันก็เชื่อคนง่ายอยู่แล้ว เอาก็เอาวะ ไปอุดรฯดีกว่า จึงเริ่มตั้งหลักออกจากตีนพูด้วยรถสองแถวให้ไปส่งที่ท่ารถไป อ.วังสะพุง เพื่อต่อรถไปอุดร ค่ารถจำไม่ได้แล้ว และคงไม่มีใครอยากรู้ เพราะกรูว่าคงไม่มีใครจะไปแบบกรูอีกแล้ว เพราะฉะนั้นมันคงไม่สำคัญหรอกโว้ย เรามาถึง วังสะพุงประมาณบ่ายโมง พบกับสภาพวังเวงของ บขส. วังสะพุง พอได้กินบรรยากาศ ทันใดนั้นรถ เลย-อุดรก็มาเทียบท่า กรูจึงไม่รอท่าแล้วขึ้นรถดีกว่า (รีบมาจนเกือบลืมไอ้อิ๋วที่เข้าห้องน้ำอยู่ แต่ก็บอกมันไปว่ากรูกลัวรถเขาไม่รอ เลยไม่ได้รอมรึง) รถจากเลยจะมาแวะที่ อ.วังสะพุง แล้วไปอุดร ผ่านทางอำนาจเจริญ (โอ้ คิดถึง อ.อำนาจ พ่อบุญธรรมของกรูจริงๆ ไม่ได้แกก็คงไม่จบ) หลังจากดูคอนเสริตของพี่ป้อมกับพี่โต๊ะ และบรรดามิวสิควีดีโอลูกทุ่งทั้งหลายจบไปหลายรอบ เราก็มาถึง บขส. อุดร (แห่งใหม่) ตอนเกือบๆ 5 โมงเย็น แม่งนั่งรถคุ้มมาก จนกรูอยากเอาค่ารถไปให้คนขับเพิ่ม พอลงรถก็ปรี่เข้าไปหารถ inter bus ไปนครหลวงเวียงจันทร์ พรึบ!!!! ไม่มี ฉิบหายแล้ว มันย้ายไปไหนแล้ววะ ก่อนจะตกใจไปมากกว่านั้น สอบถามประชาสัมพันธ์ได้ความว่า ท่ารถ inter bus อยู่ที่ขนส่งเก่า นี่มันขนส่งใหม่ จึงเหมาตุ๊กๆ ไปส่งที่ขนส่งเก่า ระหว่างทางต้องตกใจ แม่เจ้า นี่มันอุดร หรือว่ากรุงเทพ เจริญฉิบหาย มีแม่งทุกอย่าง หญิงตรึม น่ารักมากกกก ถึงขนส่งซื้อตั๋ว inter bus ไปนครหลวงเวียงจันทร์ คนละ 60 บาท ได้เที่ยวสุดท้าย 6 โมงแลง (แลง = เย็น) รถไปเวียงจันทร์ออกทุกๆ 2 ชั่วโมง เป็นครั้งแรกที่ซื้อตั๋วรถแล้วต้องใช้ passport ด้วย เป็นอะไรที่เท่มั่กๆๆ ประหนึ่งว่ากำลังจะขึ้นเครื่อง 555 ระหว่างซื้อตั๋ว ทันใดนั้นพี่คนขายตั๋วก็ถามว่า เป็นคนอัมพวาเหรอ เราก็บอกว่าใช่ครับ ทั้งๆ ที่ในใจบอกว่าผมเป็นคนทุกที่คร้าบบพี่ 555 ทันใดนั้นพี่แกก็บอกว่า...... เมียพี่เป็นคนสมุทรสงครามเหมือนกัน แต่อยู่อำเภอบางคนที โห มาไกลขนาดนี้ยังเจอคนทัก แสดงว่าเราก็ดังไม่ใช่เล่นเหมือนกัน เลยถือโอกาสที่เมียแกเป็นคนบ้านเดียวกับกรู ขอฝากกระเป๋าไว้ก่อน จะออกไปกดเงินไปต่างประเทศ เลี้ยวขวาออกมาจากขนส่งเก่า เราก็เจอกับอักษรภาษาอังกฤษตัวหนึ่งที่คุ้นเคย
Major ceneplex ไอ้เหี้ย อุดรมีเมเจอร์ โรบินสัน แม่เจ้า เจริญฉิบหาย บ้านไม่มีโว้ย ขอเดินห้างอุดรหน่อยเถอะ ถึงแม้ว่าสภาพขาหลังจากลงพูของกรูกะไอ้อิ๋วจะไม่เอื้ออำนวยก็เถอะ เข้าห้างทั้งที เลยแวะกดเงินดีกว่า ไอ้เรามันเคยมีประสบการณ์ดูดบัตร ATM แล้วเลยต้องกดที่ตุ้ติดกับธนาคาร กะว่าเกิดเหตุการณ์ผิดปกติ จะเข้าไปกระชากจากธนาคารเลย 555 ระหว่างนั้นก็คิดกับไอ้อิ๋วว่าจะแลกเงินไปเลยดีป่าว เออ ใช่ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม เข้าเมืองลาวต้องใช้เงินกีบ ทันใดนั้น ไอ้อิ๋วก็เดินเข้าไปธนาคาร และขอแลกเงิน...กีบ 555 พี่ธนาคารเขาคงอึ้ง แม่งร้อยวันพันไปจะมีคนมาแลกเงินกีบ
การเดินทางเพิ่งเริ่มต้น ติดตามตอนต่อไปได้ที่นี่โว้ย
 
 
 
作者